کاشتلغتنامه دهخداکاشت . (مص مرخم ) زراعت کردن و این ماضی بمعنی مصدر است . (غیاث ). کاشتن . کشت و زراعت . (ناظم الاطباء). کشت .زرع . برزیگری کاشت است و داشت و برداشت . یعنی برزگر
کاشتگویش خلخالاَسکِستانی: bəkaštəš دِروی: bə.kašt.əš شالی: bə.kašt.əš کَجَلی: bo.kkârəst.eš کَرنَقی: bəkâštəšə کَرینی: bəkârrəsəš کُلوری: bəkaštəš گیلَوانی: bəkâštəš لِردی: b
کاشتگویش کرمانشاهکلهری: kâl̆ɪ گورانی: kâl̆ɪ سنجابی: kâl̆ɪ کولیایی: akâl̆ɪ زنگنهای: kâl̆ɪ جلالوندی: kâl̆ɪ زولهای: kâl̆ɪ کاکاوندی: kâl̆ɪ هوزمانوندی: kâl̆ɪ
کاشت فکرthought insertionواژههای مصوب فرهنگستانهذیانی که در آن فرد باور دارد که افکار بهنحوی مقاومتناپذیر از منابع بیرونی به ذهن او تحمیل میشود