کاس کردن

کاس . (اِ) بمعنی کوس باشد که نقاره ٔ بزرگ است . (برهان ) : هم او ریخت در طاس حکمت زلال هم او کوفت بر کاس دولت دوال . امیرخسرو دهلوی .|| خوک . (لغت فرس اسدی ). ب

کأس

فرهنگ انتشارات معین

(کَ) [ ع . ] (اِ.) کاسه ، پیاله . ج . کرؤس .

جست‌وجوی متن

کاسیت

لغت‌نامه دهخدا

کاسیت . [ کاس ْ سی ] (اِخ ) کاسی ها یا کاسیت ها (اروپائی شده ٔ گشو) بابل را گرفته تقریباً ششصد سال در آنجا سلطنت کردند. (از ایران باستان ج 2 ص 1907). و رجوع به

ادهاق

لغت‌نامه دهخدا

ادهاق . [ اِ ] (ع مص ) پر کردن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ): ادهاق کاس ؛ پر کردن جام را. (منتهی الارب ). || نیک ریختن : ادهاق ماء؛ ریختن آب را. (منتهی الارب

اغراق

لغت‌نامه دهخدا

اغراق . [ اِ ] (ع مص ) غرقه کردن . یقال : اغرقه فی الماء فغرق . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). غرق کردن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). غرق گردانیدن . تغریق . (

شناختن

لغت‌نامه دهخدا

شناختن . [ ش ِ ت َ ] (مص ) واقف شدن و معرفت حاصل کردن . (ناظم الاطباء). عرفان . عالم بودن . (یادداشت مؤلف ). علم پیدا کردن بر چیزی . آگاهی یافتن . معرفت و علم

کاسرود

لغت‌نامه دهخدا

کاسرود. (اِخ ) و خویشتن با لشکر بهم رود کاسرود عبر کردند و روی بترکستان نهادند. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص 44). و گویند که قاسان دریا بوده است و آن را کاس رود خوا