کاردگرلغتنامه دهخداکاردگر. [ گ َ ] (ص مرکب ) کاردساز. و چاقوساز. (ناظم الاطباء). سکاک . آنکه کارد سازد : حمزه ٔ ازجاهی کاردگر که مرید شیخ بود و شیخ را در حق او نظری تمامتر، هر روز
کاردگر الیشرودلغتنامه دهخداکاردگر الیشرود. [ گ َ رِ اَ ] (اِخ ) از دیههای مازندران در ناحیه ٔ نور. (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 110 بخش انگلیسی ).
کاردگر خطیرلغتنامه دهخداکاردگر خطیر. [ گ َ رِ خ َ ] (اِخ ) از دیههای مازندران در ناحیه ٔ بارفروش . (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 117 بخش انگلیسی ).
کاردگر محلهلغتنامه دهخداکاردگر محله . [ گ َ م َح َل ْ ل ِ ] (اِخ ) از دیههای مازندران در تنکابن بخش توابی در ناحیه ٔ هزارجریب . (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد، تألیف رابینو ص 106 و ص
کاردگر الیشرودلغتنامه دهخداکاردگر الیشرود. [ گ َ رِ اَ ] (اِخ ) از دیههای مازندران در ناحیه ٔ نور. (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 110 بخش انگلیسی ).
کاردگر خطیرلغتنامه دهخداکاردگر خطیر. [ گ َ رِ خ َ ] (اِخ ) از دیههای مازندران در ناحیه ٔ بارفروش . (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 117 بخش انگلیسی ).
کاردگر محلهلغتنامه دهخداکاردگر محله . [ گ َ م َح َل ْ ل ِ ] (اِخ ) از دیههای مازندران در تنکابن بخش توابی در ناحیه ٔ هزارجریب . (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد، تألیف رابینو ص 106 و ص
کاردگریلغتنامه دهخداکاردگری . [ گ َ ] (حامص مرکب ) عمل کاردگر. شغل کاردسازی داشتن : در «ازجاه » درویشی بود حمزه نام و کاردگری کردی و مرید شیخ بوسعید بود. (اسرار التوحید چ ذبیح اﷲ ص