کائناً من کانلغتنامه دهخداکائناً من کان .[ ءِ نَن ْ م َ ] (ع ق مرکب ) هر که باشد : کائناً من کان خاک در تست که ز خاک اینهمه کائن تو کنی . خاقانی .و مال ایتام و غائب را نیکو محافظت نماید
کائن و من کانلغتنامه دهخداکائن و من کان .[ ءِ ن ُ م َ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) کنایه از مخلوقات . (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به کائناً من کان شود.
کائناً ما کانلغتنامه دهخداکائناً ما کان . [ ءِ نَن ْ ] (ع ق مرکب ) هر چه باشد : و غیر هستی کائناً ماکان محتاج است به هستی . (ملامحسن فیض ).
کَانَافرهنگ واژگان قرآنآن دو بودند ( اگر در ترکيب با فعل مضارع ديگري به کار رود زمان فعل دوم را ماضي استمراري مي کندمانند"کَانَا يَأْکُلَانِ ﭐلطَّعَامَ "يعني غذا مي خوردند)
کائناً من کانلغتنامه دهخداکائناً من کان .[ ءِ نَن ْ م َ ] (ع ق مرکب ) هر که باشد : کائناً من کان خاک در تست که ز خاک اینهمه کائن تو کنی . خاقانی .و مال ایتام و غائب را نیکو محافظت نماید
کائن و من کانلغتنامه دهخداکائن و من کان .[ ءِ ن ُ م َ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) کنایه از مخلوقات . (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به کائناً من کان شود.
ظرفلغتنامه دهخداظرف . [ ظَ ] (ع اِ) جای چیزی . آنچه در آن چیزی نهند. آوند. باردان . (مهذب الاسماء). حیّز. خنور. اِناء. وِعاء. ج ، ظروف : در وقت گویائی من به این سوگند یا ملک من
مقنعلغتنامه دهخدامقنع. [ م ُ ق َن ْ ن َ ] (ع ص ) خوددار. (مهذب الاسماء). رجل مقنع؛ مرد خود بر سرنهاده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || مِقْنَع پو
اختلافلغتنامه دهخدااختلاف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) نقیض اتفاق . عدم موافقت . ناسازگاری . ناسازواری . با یکدیگر خلاف کردن . (تاج المصادر بیهقی ). نزاع . منازعه . تنازع . تجاذب . مجاذبه