چکیدنلغتنامه دهخداچکیدن . [ چ ُ دَ ] (مص ) مکیدن . (از برهان ذیل چکیده ) (از رشیدی ) (از انجمن آرا) (از آنندراج ). چوشیدن و چشیدن : پستان آب می چکد ایرا که دایه اوست طفل نبات را
چکیدنگویش خلخالاَسکِستانی: čərəst.e دِروی: čərəs.en شالی: čərəs.an کَجَلی: ara.bi.yan کَرنَقی: čörrəs.an کَرینی: təlləs.an کُلوری: čərrəs.an گیلَوانی: čərəsi لِردی: təlləs.an
چُکیدَنگویش بختیاریفرو رفتن هر چیزِ نوکتیز مانند میخ وسوزن در بدن، فرو رفتن پا در گِل و قیر ومانند آنčokid be gel> :به گِل فرو رفت؛xâr čokid be pâm:خار به پایم فرو رفت> .
اشک چکیدنلغتنامه دهخدااشک چکیدن . [ اَچ َ / چ ِ دَ ] (مص مرکب ) اشک ریختن . اشک باریدن . بسیار گریستن . و رجوع به اشک باریدن و اشک ریختن شود.
خون چکیدنلغتنامه دهخداخون چکیدن . [ چ َ / چ ِ دَ ] (مص مرکب ) چکیدن خون . قطره قطره فرو ریختن خون : زنهار که خون می چکد از گفته ٔ سعدی هر ک اینهمه نشتر بخورد خون بچکاند.سعدی .
بوی چکیدنلغتنامه دهخدابوی چکیدن . [ چ َ دَ ] (مص مرکب ) مرادف بوی دمیدن ، بوی خاستن ، بوی زدن از چیزی ، بو دادن ، بو بلند شدن ، بو ریختن ، بو گنجیدن ، بوی شایع شدن ، بوی تراویدن و بو