چکاوهلغتنامه دهخداچکاوه . [ چ َ وَ / وِ ] (اِ) چکاوک است که به عربی قبره خوانند. (برهان ). مرادف چکاو و چکاوک . (از جهانگیری ) (از رشیدی ) (از انجمن آرا) (آنندراج ). چکاوک و قبره
چکاوه گاهلغتنامه دهخداچکاوه گاه . [ چ َ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) به معنی چکاوگاه است و آن جایی باشد در گوشه ٔ کمان که گره سه سر یا چله در آنجا واقعمی شود. (برهان ). به همان معنی چکاوگاه
چکاوه گاهلغتنامه دهخداچکاوه گاه . [ چ َ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) به معنی چکاوگاه است و آن جایی باشد در گوشه ٔ کمان که گره سه سر یا چله در آنجا واقعمی شود. (برهان ). به همان معنی چکاوگاه
چگاولغتنامه دهخداچگاو. [ چ َ ] (اِ)تلفظی از چکاو و چکاوک و چکاوه که نام مرغی است بزرگتر از گنجشک و خوش آواز که به عربی آن را قبره و ابوالملیح خوانند. رجوع به چکاو و چکاوک و چکاو
چگاوکلغتنامه دهخداچگاوک . [ چ َ وَ ] (اِ) لهجه ای از چکاوک وچکاو و چکاوه . رجوع به چکاوک و چکاو و چکاوه شود.
چکاوگاهلغتنامه دهخداچکاوگاه . [ چ َ ] (اِ مرکب ) جایی است درگوشه ٔ کمان که گره سه سر با چله ٔ کمان در آنجا واقع میشود. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). موضعی است از گوشه ٔ کمان