چوچولغتنامه دهخداچوچو. (اِ) خلال دندان . دندان کاو. این کلمه در رشت و بندر انزلی متداولست . (یادداشت مؤلف ).
چوچولهلغتنامه دهخداچوچوله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) اندام کوچکی که نعوظ میکند و در قسمت جلو شرم زن قرار گرفته است . این اندام در زن و سایر پستانداران ماده به یک وضع و شکل جایگزین شده و
چوچوله بهم زنلغتنامه دهخداچوچوله بهم زن . [ ل َ /ل ِ ب ِ هََ زَ ] (نف مرکب ) خانم باز. متمایل به معاشرت و خفت و خیز با زنان بدکاره و این ترکیب از تصنیفی در همین زمینه اقتباس شده است که گ
چوچولهلغتنامه دهخداچوچوله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) اندام کوچکی که نعوظ میکند و در قسمت جلو شرم زن قرار گرفته است . این اندام در زن و سایر پستانداران ماده به یک وضع و شکل جایگزین شده و
چوچوله بهم زنلغتنامه دهخداچوچوله بهم زن . [ ل َ /ل ِ ب ِ هََ زَ ] (نف مرکب ) خانم باز. متمایل به معاشرت و خفت و خیز با زنان بدکاره و این ترکیب از تصنیفی در همین زمینه اقتباس شده است که گ
چوچونچهلغتنامه دهخداچوچونچه . [ چ َ / چ ِ ] (اِ) قسمی کتان . قسمی جامه ٔ کتانی که به روسیه کنند. (یادداشت مؤلف ).