چهلمینلغتنامه دهخداچهلمین . [ چ ِ هَِ ل ُ ] (ص نسبی ، اِ) (مرکب از «چهل » + «م » + «ین » علامت صفت نسبی ) مرتبه ٔ واقع میان سی و نهمین و چهل و یکمین از اعداد ترتیبی .
چهلمفرهنگ انتشارات معین(چِ هِ لُ) 1 - (ص .) عدد ترتیبی چهل . 2 - (اِ.) مراسم بزرگداشت چهلمین روز شخص فوت شده .
غافرفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. آمرزنده؛ پوشندۀ گناه؛ بخشایندۀ گناه.۲. (اسم، صفت) از صفات و نامهای خداوند.۳. (اسم) چهلمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۸۵ آیه؛ حم اولی؛ مؤمن؛ طول.