چهارسویلغتنامه دهخداچهارسوی . [ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) که چهارطرف و جهت دارد. چهارسو. || مربع : و بدان صحیفه اندر انگشتری بود چهارسوی . (ترجمه ٔ تفسیر طبری ).
چهارسوی کردنلغتنامه دهخداچهارسوی کردن . [ چ َ / چ ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) چهارطرفه کردن . از چهارطرف راه دادن . از چهار جانب راه گشادن . چهارراه کردن . تربیع. (زوزنی ). چهارسوی .
چارسویلغتنامه دهخداچارسوی . (اِ مرکب ) چارسو. چاربازار. محلی که چارسمت آن بازار است : در چارسوی فقر درآ تا ز راه ذوق دل را ز پنج نوش سلامت کنی دوا. خاقانی . || چارراه : در چارسوی
چهاراویماقلغتنامه دهخداچهاراویماق . [ چ َ اُی ْ ] (اِخ ) نام محلی تابع بخش هشترود (سراسکند) در آذربایجان . رجوع شود به چاراویماق . (یادداشت مؤلف ).
چهارجوی بهشتیلغتنامه دهخداچهارجوی بهشتی . [ چ َ / چ ِ ی ِ ب ِ هَِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از جویهای بهشت است . رجوع به چارجوی بهشتی شود.
چهارسوی کردنلغتنامه دهخداچهارسوی کردن . [ چ َ / چ ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) چهارطرفه کردن . از چهارطرف راه دادن . از چهار جانب راه گشادن . چهارراه کردن . تربیع. (زوزنی ). چهارسوی .
چارجهتلغتنامه دهخداچارجهت . [ ج َ هََ ] (اِ مرکب ) چهارسوی و چهارطرف . (ناظم الاطباء). مشرق و مغرب و شمال و جنوب . چهارسمت . || عالم . (ناظم الاطباء).
تربیعلغتنامه دهخداتربیع. [ ت َ ] (ع مص ) چهارسوی کردن . (زوزنی ). چیزی را چهارسو ساختن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). چهارگوشه کردن چیزی را. (غیاث اللغات )(آنندراج ) (از ناظم ا
آلتلغتنامه دهخداآلت . [ ل َ ] (اِ) هر یک از قطعات چوب باریک تراشیده بدرازا با درز و شکاف که در در و پنجره و قاب سقف بکار برند چون فاصله ٔ میان دو صفحه یا دو لغت یا دو شیشه و چه
چهارجهتلغتنامه دهخداچهارجهت . [ چ َ / چ ِ ج َ هََ ] (اِ مرکب ) چهار حد اصلی . چهارسوی وچهارطرف : چهار جهت اصلی ؛ مشرق ، مغرب ، شمال و جنوب . چهار جهت فرعی ؛ شمال شرقی ، شمال غربی ،