چشندهلغتنامه دهخداچشنده . [ چ َ / چ ِ ش َ دَ / دِ ] (نف ) کسی که چیزی را میچشد و چاشنی میکند. (ناظم الاطباء). آن کس که طعام یا شراب را چشد و مزه ٔ آن را امتحان کند. چاشنی گیر. طا
چشنگاهلغتنامه دهخداچشنگاه . [ چ َ ] (اِ مرکب ) جای جشن . محل سور و مهمانی . جشنگه . جای جشن و ضیافت . و رجوع به چشن و جشن شود.
چشنگهلغتنامه دهخداچشنگه . [ چ َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) جشنگاه . چشنگاه . جای جشن و محل سور و ضیافت . و رجوع به چشن و جشن و چشنگاه شود.
چشنگاهلغتنامه دهخداچشنگاه . [ چ َ ] (اِ مرکب ) جای جشن . محل سور و مهمانی . جشنگه . جای جشن و ضیافت . و رجوع به چشن و جشن شود.
چشنگهلغتنامه دهخداچشنگه . [ چ َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) جشنگاه . چشنگاه . جای جشن و محل سور و ضیافت . و رجوع به چشن و جشن و چشنگاه شود.
ذَائِقُواْفرهنگ واژگان قرآنچشنده ها (اصلش"ذَائِقُونَ "بوده که در جمله "إِنَّکُمْ لَذَائِقُواْ ﭐلْعَذَابِ ﭐلْأَلِيمِ " چون مضاف واقع شده نون آن حذف شده است)