چشم رسیدنلغتنامه دهخداچشم رسیدن . [ چ َ / چ ِ رَ / رِ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از چشم زخم رسیدن . (برهان ). اثر نظر بد رسیدن . کنایه از چشم زخم خوردن . (آنندراج ). چشم زخم رسیدن . (ناظم
چشم رسیدگیلغتنامه دهخداچشم رسیدگی . [ چ َ / چ ِ رَ / رِ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) چشم زخم دیدن . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). چشم زخم دیدگی . چشم خوردگی : در چشم رسیدگی که هستم شد چون ت
چشم رسیدهلغتنامه دهخداچشم رسیده . [ چ َ / چ ِرَ / رِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کسی که چشم زخم به او رسیده باشد. (ناظم الاطباء). چشم زخم خورده . چشم زخم دیده . چشم بدرسیده . رجوع به چشم
چشم سیاهلغتنامه دهخداچشم سیاه . [ چ َ / چ ِ م ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) چشم سیاهرنگ . چشمی برنگ سیاه . چشم که مردمک آن بغایت سیاه باشد : بجان تو که نیارم تمام کرد نگاه ز بیم چشم ر
چشم رسیدگیلغتنامه دهخداچشم رسیدگی . [ چ َ / چ ِ رَ / رِ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) چشم زخم دیدن . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). چشم زخم دیدگی . چشم خوردگی : در چشم رسیدگی که هستم شد چون ت
چشم رسیدهلغتنامه دهخداچشم رسیده . [ چ َ / چ ِرَ / رِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کسی که چشم زخم به او رسیده باشد. (ناظم الاطباء). چشم زخم خورده . چشم زخم دیده . چشم بدرسیده . رجوع به چشم
چشمفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. (زیستشناسی) عضو حسی و بینایی بدن انسان و حیوان.۲. [مجاز] نظر؛ نگاه اجمالی: چشمم به او افتاد.۳. [مجاز] انتظار؛ توقع: ◻︎ گر از دوست چشمت بر احسان اوست / تو در
رسیدنلغتنامه دهخدارسیدن . [ رَ / رِ دَ ] (مص ) آمدن . (ناظم الاطباء) (از شعوری ج 2 ورق 12) (فرهنگ فارسی معین ) (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). آمدن کسی به جایی . قدوم . ورود: رسیدن ب