چراغ قوهلغتنامه دهخداچراغ قوه . [ چ َ / چ ِ ق ُوْ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) چراغی که بوسیله ٔ قوه ٔ برق (باطری ) روشن شود. چراغ دستی کوچکی که بوسیله ٔ باطریهای کوچک روشن شود. چراغ جیبی .
چراغقوهگویش اصفهانی تکیه ای: čerâqovva طاری: čerâqova طامه ای: čerâqqova طرقی: čörâqovva کشه ای: čörâqova نطنزی: čerâqova
چراغقوهگویش خلخالاَسکِستانی: quvva čərâ دِروی: dasa cərâ/ čərâ quvva شالی: quvva čərâ کَجَلی: qovva čirow کَرنَقی: quvva čərâ کَرینی: quvva čərâ کُلوری: quvvâ čərâ گیلَوانی: čə
چراغلغتنامه دهخداچراغ . [ ] (اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «ازقرای قبه ٔ داغستانست ». (مرآت البلدان ج 4 ص 217).
چراغفرهنگ مترادف و متضاد۱. جلوند، چلچراغ، سراج، فانوس، مشکات، مصباح ۲. لامپ ۳. لامپا ۴. رهنما ۵. علامت ۶. خورشید ۷. دشت، دشتاول (گدایان و معرکهگیران)