چختلغتنامه دهخداچخت . [ چ َ ] (اِ) شهوت و هوای نفس . || مستی . || آرزوی بیقاعده . (ناظم الاطباء). طمع و امید خام . (شعوری ).
الچختلغتنامه دهخداالچخت . [ اَ / اِ / اُچ َ ] (اِ) طمع. (فرهنگ اسدی نخجوانی ) (فرهنگ اوبهی ). طمع، و بکسر نیز گفته اند. (از شرفنامه ٔ منیری ). امید. (فرهنگ اسدی چ پاول هورن ). طم
الچختلغتنامه دهخداالچخت . [ اَ / اِ / اُچ َ ] (اِ) طمع. (فرهنگ اسدی نخجوانی ) (فرهنگ اوبهی ). طمع، و بکسر نیز گفته اند. (از شرفنامه ٔ منیری ). امید. (فرهنگ اسدی چ پاول هورن ). طم
آسمانهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. سقف؛ چخت؛ سقف خانه؛ آشکوب: ◻︎ تا همی آسمان توانی دید / آسمان بین و آسمانه مبین (عماره: شاعران بیدیوان: ۳۶۱).۲. ارتفاع معینی که برای ابر یا بخار تعیین کنند.
الجختلغتنامه دهخداالجخت . [ اَ ج َ ] (اِ) امید و طمع و حاجت . رجوع به الچخت و فرهنگ اسدی و فرهنگ اوبهی و واژه نامه ٔ معیار جمالی شود.
گواژه زدنلغتنامه دهخداگواژه زدن . [ گ َ / گ َوْ وا ژَ / ژِ زَ دَ ] (مص مرکب ) طعنه زدن . مسخره کردن . ملامت و سرزنش کردن : ای گم شده و خیره و سرگشته کسایی گوّاژه زده بر تو امل ریمن و