چاکنایglottisواژههای مصوب فرهنگستان[زبانشناسی] فاصلۀ میان تارآواها [زیستشناسی] دهانه یا مدخل نای که تارهای صوتی در آن قرار دارد
چاک نایلغتنامه دهخداچاک نای . (اِ مرکب ) فم حنجره . فم ِ قصبةالریة. مزمار. چاک صوت . (واژه های نو، فرهنگستان ایران ).
چاکناییglottalواژههای مصوب فرهنگستان1. مربوط به چاکنای 2. مشخصۀ گروهی از همخوانها که با انسداد یا سایش در چاکنای تولید میشوند 3. همخوانی که با انسداد یا سایش در چاکنای تولید میشود
چاکنایی شدنglottalizationواژههای مصوب فرهنگستانفرایندی آوایی که در آن بست چاکنایی بهصورت تولید دومین به آوا افزوده میشود متـ . چاکناییشدگی
چاکناییشدهglottalizedواژههای مصوب فرهنگستانویژگی یک واحد آوایی که در آن بست چاکنایی بهصورت تولید دومین به آوا افزوده میشود
چاکناییglottalواژههای مصوب فرهنگستان1. مربوط به چاکنای 2. مشخصۀ گروهی از همخوانها که با انسداد یا سایش در چاکنای تولید میشوند 3. همخوانی که با انسداد یا سایش در چاکنای تولید میشود
چاکنایی شدنglottalizationواژههای مصوب فرهنگستانفرایندی آوایی که در آن بست چاکنایی بهصورت تولید دومین به آوا افزوده میشود متـ . چاکناییشدگی
چاکناییشدهglottalizedواژههای مصوب فرهنگستانویژگی یک واحد آوایی که در آن بست چاکنایی بهصورت تولید دومین به آوا افزوده میشود
انسدادی ـ چاکناییglottal stopواژههای مصوب فرهنگستانویژگی همخوان انسدادی حاصل از باز شدن بست چاکنای متـ . همزه