چارپالغتنامه دهخداچارپا. (اِ مرکب ) چاروا. (برهان ) (آنندراج ). مرکب سواری . (برهان ) (آنندراج ). اسب و استر و خر و شتر و امثال آن . (برهان ) (آنندراج ). هر حیوانی که دارای چهار
چارپاگویش خلخالاَسکِستانی: čârpâ دِروی: čârpâ شالی: čârpâ کَجَلی: čovârpâ کَرنَقی: čârpâ کَرینی: čârpâ کُلوری: čârpâ گیلَوانی: čârpâ لِردی: čârvâ
چارپاگویش کرمانشاهکلهری: čârawâ گورانی: čârawâ سنجابی: čârawâ کولیایی: čârawâ زنگنهای: čârawâ جلالوندی: čârawâ زولهای: čârawâ کاکاوندی: čârawâ هوزمانوندی: čârawâ
چارپایلغتنامه دهخداچارپای . (اِ مرکب ) هر حیوانی که دارای چهار دست و پا باشد. چارپا. چاروا. ذوات الاربع || مرکب سواری چون اسب و استر و خر و شتر و امثال آن . ستور. نعم . بهیمه . ما
چارپایهلغتنامه دهخداچارپایه .[ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) چارپا و هر چیز که دارای چهار پایه باشد. (ناظم الاطباء). || کرسیی که دارای چهارپایه باشد. کرسیچه . نوعی صندلی مخصوص که در کفشدو
چارپاییلغتنامه دهخداچارپایی . (حامص ) منسوب به چارپا : چو پاکی و پاکیزه رایی کنی چرا دعوی چارپایی کنی .نظامی .
حَمُولَةًفرهنگ واژگان قرآنچارپايان بزرگسال( از اين جهت آنها را حموله ميخوانند که طاقت برداشتن حمل بار را دارند )