پیکرآرافرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. آنکه پیکر را آرایش دهد؛ آرایندۀ پیکر.۲. نقاش.۳. (اسم، صفت فاعلی) مجسمهساز؛ بتتراش؛ بتگر.
پیکرآرایلغتنامه دهخداپیکرآرای . [ پ َ / پ ِ ک َ ] (نف مرکب ) آراینده ٔ پیکر. || مجسمه ساز. بت تراش . بتگر.
پیکرآراییلغتنامه دهخداپیکرآرایی . [ پ َ / پ ِ ک َ ] (حامص مرکب ) عمل پیکرآرای . بت تراشی . بتگری . مجسمه سازی .
پیکرآرایلغتنامه دهخداپیکرآرای . [ پ َ / پ ِ ک َ ] (نف مرکب ) آراینده ٔ پیکر. || مجسمه ساز. بت تراش . بتگر.
پیکرآراییلغتنامه دهخداپیکرآرایی . [ پ َ / پ ِ ک َ ] (حامص مرکب ) عمل پیکرآرای . بت تراشی . بتگری . مجسمه سازی .
بت آرایلغتنامه دهخدابت آرای . [ ب ُ ] (نف مرکب ) بت تراش . پیکرآرای . آرایش دهنده و زینت کننده ٔبت . که بت تراشد. بت ساز. پردازنده ٔ بت : یکی جشنگاه است از ایدر نه دورکه سازد پدرْم
آرالغتنامه دهخداآرا. (نف مرخم ) مخفف آراینده ، چنانکه در: انجمن آرا، بت آرا، بزم آرا، بهارآرا، پیکرآرا، جهان آرا، چمن آرا، خاطرآرا، خانه آرا، خودآرا، دست آرا، دل آرا، رزم آرا،