پیل دللغتنامه دهخداپیل دل . [ دِ ] (ص مرکب ) که دلی که چون پیل دارد از دلیری . شجاع ، دلیر : ملک پیل دل پیلتن پیل نشین بوسعیدبن ابی القاسم بن ناصردین .منوچهری .
پیَّلَگویش گنابادی در گویش گنابادی یعنی پیاله ، ظرف کوچک از جنس سفال که برای خوردن چای استفاده میشود.
پیلفرهنگ انتشارات معین[ فر. ] (اِ.) دستگاهی که نیروی حاصل از فعل و انفعالات شیمیایی را به صورت الکتریستة جاری درمی آورد.
پیل نشینلغتنامه دهخداپیل نشین . [ ن ِ ] (نف مرکب ) که بر پیل نشیند. که پیل مرکب دارد. که برنشست وی فیل باشد : ملک پیل دل پیلتن پیل نشین بوسعیدبن ابوالقاسم بن ناصردین . منوچهری .|| (
ژنده پیللغتنامه دهخداژنده پیل . [ ژَ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) پیل بزرگ . فیل بزرگ . فیل کلان . فیل مست و خشمگین . معرب آن زندفیل است . (از تاج العروس ). کلثوم : رده برکشیده سپاهش دو میل
ابوسعیدلغتنامه دهخداابوسعید. [ اَ س َ ] (اِخ ) مسعودبن محمودبن سبکتکین غزنوی :شاه جهان بوسعیدبن یمین دول حافظ خلق خدای ناصر دین امم . منوچهری .ملک پیل دل پیل تن پیل نشین بوسعیدبن ا
پیلتنلغتنامه دهخداپیلتن . [ ت َ ] (ص مرکب ) دارای اندامی چون پیل . که تنی چون فیل دارد از گرانی جثه . تهمتن .(شرفنامه ). عظیم الجثه . بزرگ جثه چون فیل . که تنی چون فیل زورمند دار