پژوینلغتنامه دهخداپژوین . [ پ َژْ ] (ص ) چرگن . چرکین . شوخگن : پیشم آرد دوات بن سوراخ قلم سست و کاغذ پژوین . سنائی .|| چرکین داشتن ؟. || چرکین شدن ؟. (برهان ).
پژاگنلغتنامه دهخداپژاگن . [ پ َ گ ِ ] (ص مرکب ) فژاگن . پژوین . ناشسته . آلوده به ریم . پلید. چرکن . زشت . دَنِس :لطیف و جوانم چو گل در بهارپژاگن نیم سالخورده نیم . ابوشکور.و رجو
پژاگنفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهچرکین؛ چرکآلود؛ پلید؛ پژوین: ◻︎ لطیف و جوانم چو گل به گاه بهار / پژاگن نیَم سالخورده نیَم (ابوشکور: شاعران بیدیوان: ۸۸).
کثیف شدنلغتنامه دهخداکثیف شدن . [ ک َ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) انبوه شدن . ستبر شدن . غلیظ شدن . || چرکین و ناپاک و پژوین گشتن . (ناظم الاطباء).
کثافتلغتنامه دهخداکثافت . [ ک َ / ک ِ ف َ ] (از ع ، اِمص ) کثافة. || (در تداول فارسی زبانان ) چرکینی . پژوینی . (ناظم الاطباء). عدم نظافت . (ناظم الاطباء). شوخگنی . || پلیدی . نج