پلپللغتنامه دهخداپلپل . [ پ ِ پ ِ ] (اِ) فلفل . و فلفل معرب آن است . (برهان قاطع). از ابزار دیگ است و از آن سپید و هم سیاه باشد گرم و خشک است و پلپل سفید قوی تر از سیاه است . (ا
پلپللغتنامه دهخداپلپل . [ پ ِ پ ِ ] (اِخ ) نام موضعی است در شمال شرقی بختیاری . (فارسنامه ٔ ناصری ).
پلپل مشکلغتنامه دهخداپلپل مشک . [ پ ِ پ ِ م ُ / م ِ ] (اِ مرکب ) مشک دانه را گویند و آن دانه هائی باشد سیاه رنگ که بوی مشک دهد.
پلپلمویهلغتنامه دهخداپلپلمویه . [ پ ِ پ ِ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) بیخ درخت کبابه . فلفلمویه . و آن چون دارو بکار رود.
پلپل مشکلغتنامه دهخداپلپل مشک . [ پ ِ پ ِ م ُ / م ِ ] (اِ مرکب ) مشک دانه را گویند و آن دانه هائی باشد سیاه رنگ که بوی مشک دهد.
پلپلمویهلغتنامه دهخداپلپلمویه . [ پ ِ پ ِ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) بیخ درخت کبابه . فلفلمویه . و آن چون دارو بکار رود.
فلفلفرهنگ انتشارات معین(فِ لْ فِ) (اِ.) = پلپل : گیاهی است بالارونده و دارای ریشه های ساقه خیز و کوتاه که میوة آن ادویه ای است با طعم تند و سوزنده .
حراوةلغتنامه دهخداحراوة. [ ح َ وَ ] (ع اِمص ) گرمی و تیزی طعم ترب و پلپل و مانند آن . (منتهی الارب ). رجوع به حروة شود.
فلفللغتنامه دهخدافلفل . [ ف ُ ف ُ / ف ِ ف ِ ] (معرب ، اِ) پلپل . سنسکریت : پیپالی . گیاهی است از راسته ٔ دولپه ای های بی گلبرگ که جزو تیره ای بنام تیره ٔ کبابه ها میباشد. گیاهان