پسرینهلغتنامه دهخداپسرینه . [ پ ِ س َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) منسوب به پسر، نرینه در فرزند آدمی : چنین گویند که در این ایام حمزه آذرک در سبزوار زیادت از سی هزار مرد و کودک پسرینه بک
پارینهلغتنامه دهخداپارینه . [ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) منسوب به پار. پارین . پارسالین : چند خرامی ّ و تکبر کنی دولت پارینه تصور کنی . سعدی .برو زن کن ای خواجه هرنوبهارکه تقویم پارینه
پرینهلغتنامه دهخداپرینه . [پ َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) (از پری بمعنی پریر و اینه که علامت نسبت است چون ی و یین ) پریروزی . پریروزینه .
پسریچهلغتنامه دهخداپسریچه . [ پ ُ / پ ِ چ َ /چ ِ / پ ُ / پ ِ س َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) پسر کوچک . || پسر بدکاره . (برهان قاطع) (فرهنگ رشیدی ). در فرهنگ پسریچه بوزن جنبیده آورده بم
پسینهلغتنامه دهخداپسینه . [ پ َ ن َ / ن ِ ](اِ مرکب ) صندوق خانه . پستو (بلهجه ٔ قزوین ). پَسنه . || (ص نسبی ) پسین . آخرین . مقابل پیشینه .
حافدلغتنامه دهخداحافد. [ ف ِ ] (ع ص ، اِ) نعت فاعلی از حفد و حفود و حفدان . || نواسه ٔ پسرینه . (مهذب الاسماء). نژاد پسرینه . نواده . نبیره . فرزندزاده . (غیاث از کنز). دخترزاده
عورتینهلغتنامه دهخداعورتینه . [ ع َ / عُو رَ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، اِ مرکب ) جنس زن ودختر. در مقابل مردینه و پسرینه . (از فرهنگ فارسی معین ). زن شخص و ناموس او، در اصطلاح اهل خراسا
عورتینهفرهنگ انتشارات معین(عَ یا عُ رَ نَ یا نِ) [ ع - فا. ] (ص نسب . اِمر.) جنس زن و دختر؛ مق . مردینه ، پسرینه .
دخترینهلغتنامه دهخدادخترینه . [ دُ ت َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، اِ مرکب ) از جنس دختر. نوع دختر. از دختر. منسوب به دختر. (یادداشت مؤلف ). مقابل پسرینه . || دختر جوان بسن بلوغ رسیده ک
پارینهلغتنامه دهخداپارینه . [ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) منسوب به پار. پارین . پارسالین : چند خرامی ّ و تکبر کنی دولت پارینه تصور کنی . سعدی .برو زن کن ای خواجه هرنوبهارکه تقویم پارینه