پریدنلغتنامه دهخداپریدن . [ پ َ دَ ] (مص ) با پر سوی هوا اوج گرفتن و مسافت پیمودن . حرکت کردن صاحبان بال در هوا با بالهای خویش . برپریدن . پرواز کردن . طیران کردن . طیرورت . طیر.
پریدنفرهنگ فارسی طیفیمقوله: حرکت پریدن، جهیدن، رقصیدن، بالبالکردن، معلق زدن بال زدن، بال درآوردن، پرواز کردن دویدن، تند قدم زدن، سریع رفتن
پریدنگویش خلخالاَسکِستانی: parəst.e دِروی: par gat.en شالی: par gat.an کَجَلی: vâšt.an کَرنَقی: vašt.an کَرینی: par gat.an کُلوری: par gat.an گیلَوانی: vašt.i لِردی: par ziy.a