پرش قدرتیpuissanceواژههای مصوب فرهنگستانیکی از مواد رشتۀ پرشبااسب که در آن از روی موانع مرتفع و پهن میپرند
پرشفرهنگ فارسی طیفیمقوله: حرکت رش، جهش، جستوخیز، بپربپر، بپرواپر، رقص دو بامانع، پرش طول، پرش ارتفاع (بانیزه)، سهگام لگد معلق بازی خروسجنگی پرواز، هوانوردی قدم، گام، جست، دو ◄خ
پرشفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. پریدن از روی چیزی؛ پرواز.۲. جهیدن؛ جستن. پرش ارتفاع: (ورزش) در دومیدانی، پریدن از روی طناب یا مانع دیگر که در ارتفاع ۲ متر یا کمتر یا بیشتر قرار داده شده. پر
تنتکBodyattackواژههای مصوب فرهنگستانمجموعه تمرینهای آمادگی جسمانی که تلفیقی از حرکات ورزشی مانند دو و پرش و خیز (lunge) با تمرینات قدرتی مانند چمپا و شنای زورخانهای است
مرغلغتنامه دهخدامرغ . [ م ُ ] (اِ) مطلق پرندگان ، و عربان آن را طیر خوانند. (از برهان ). هر طائر که بال و پر و منقار دارد. (غیاث ). مطلق طایر را گویند سوای کرمهای پردار و قدری
شاه بورجالغتنامه دهخداشاه بورجا. [ رَ ] (اِخ ) حکیم شهاب الدین شاه علی ابورجاء غزنوی . یکی از شاعران مشهور غزنین در اواسط قرن ششم بوده است . (لباب الالباب ج 2 ص 276). نام و لقب و کنی
اندازلغتنامه دهخداانداز.[ اَ ] (اِمص ) به معنی مصدر است که انداختن باشد. (از برهان قاطع). عمل انداختن . (فرهنگ فارسی معین ).- بارانداز ؛ آنجا که بار فرود می آورند: بارانداز کشتی
قطبلغتنامه دهخداقطب . [ ق ُ ] (ع اِ)تیزی پیکان . (لسان العرب ). || مهتر و سردار قوم که مدار کار بر وی باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). سپهسالار. (منتهی الارب ). صاحب الجیش