پرستهفرهنگ انتشارات معین(پَ رَ تِ) 1 - (اِ.) پرستیده ، کسی که او را پرستش کنند. 2 - (اِمص .) پرستش ، عبادت . 3 - کنیز، خدمتکار.
مألوهلغتنامه دهخدامألوه . [ م َءْ ] (ع ص ) (از «ال هَ») پرستیده . (از منتهی الارب ). معبود. (محیط المحیط). معبود و پرستیده شده و مسجود. (ناظم الاطباء).
الهلغتنامه دهخدااله . [ اِ لاه ] (ع اِ) پرستیده . بمعنی مألوه است ، و هر پرستیده اله باشد نزد پرستنده ٔ آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). معبود مطلقاً، بحق یا بباطل . ج ، آلِهَة