پرتاب

۱. انداختن و پرت کردن چیزی از جایی به جای دیگر.
۲. [قدیمی] پرش.
۳. (اسم) [قدیمی] مسافتی که تیر از محل رها شدن تا افتادن بپیماید؛ پرتاب‌ تیر؛ تیر پرتاب: ◻︎ یکی کنده کرده به گرد اندرون / به پهنایْ پرتاب تیری فزون (فردوسی: ۵/۲۰۳).
⟨ پرتاب کردن: (مصدر متعدی)
۱. پرت کردن.
۲. دور افکندن؛ دور انداختن.

پرچینوشکن، پرچین، پرشکن، پرگره، فردار ≠ کمتاب

cast, ejection, fling, flip, pitch, peg, projection, shot, sling, throw