پدرخواندهلغتنامه دهخداپدرخوانده . [ پ ِ دَ خوا / خا دَ / دِ ] (ص مرکب ) که بپدری برداشته باشند. که کسی را به پسری پذیرفته باشد.
پسرخواندهفرهنگ انتشارات معین( ~. خا دِ) (ص مف .) پسری که زنی یا مردی او را به جای پسر خود گرفته است .
پسرخواندهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهنسبت پسری که مردی یا زنی او را به فرزندی پذیرفته باشد به آن مرد یا زن؛ پسرگیر.
پدرخواندگیلغتنامه دهخداپدرخواندگی . [ پ ِ دَ خوا / خا دَ / دِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی پدرخوانده : گوید کز روی پدرخواندگی خواجه رشیدی را بودم پسر.سوزنی .