ینلغتنامه دهخداین . [ ی ُ ] (اِخ ) رودخانه ای است به فرانسه که از کوه بورن سرچشمه می گیرد و پس از 293هزار گز جریان در متنرو به سن می ریزد.
ینلغتنامه دهخداین . (پسوند) حرفی است که چون در آخر اسم درآورند دلالت بر نسبت کند، مانند سیمین منسوب به سیم و آهنین منسوب به آهن . (از ناظم الاطباء). پسوند نسبت است و با اسم ،
ینلغتنامه دهخداین . (ضمیر، ص ) مخفف این . کلمه ٔ اشاره به معنی این ، مانند ازین و برین و درین . (از ناظم الاطباء). به معنی این است . (آنندراج ).
يُنَادِفرهنگ واژگان قرآنندا مي دهد- صدا مي زد - فرا مي خواند (ندا به معناي صدا زدن و خواندن با صداي بلند است)
يَنتَصِرُونَفرهنگ واژگان قرآنانتقام مي گيرند - از يکديگر ياري مي طلبند - يکديگر را ياري مي کنند(کلمه انتصار و کلمه استنصار هر دو به معناي طلب ياري ، يا يکديگر را ياري کردن است و از آنجايي ک
يَنْحِتُونَفرهنگ واژگان قرآنماهرانه و هنرمندانه مي تراشند ("کَانُواْ يَنْحِتُونَ " : ماهرانه و هنرمندانه می تراشيدند)