ویولونلغتنامه دهخداویولون . [ ی ُ لُن ْ ] (فرانسوی ، اِ) ویلن . یکی از سازهای زهی که می تواند آهنگهای حساس و هیجان انگیز را اجراکند. این ساز در اصل شرقی بوده و بعد از جنگهای صلیبی
ویولونفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهساز زهی دارای چهار سیم که با تکیه دادن بر شانه و بهوسیلۀ آرشه نواخته میشود.
ویولون زنلغتنامه دهخداویولون زن . [ ی ُ لُن ْ زَ ] (نف مرکب ) ویولون زننده . نوازنده ٔ ویولون . ویولونیست .
ویولون سللغتنامه دهخداویولون سل . [ ی ُ لُن ْ س ِ ] (فرانسوی ، اِ) از سازهای آرشه ای که به هیأت ویولون ولی از آن بزرگتر است و به هنگام نواختن ته آن در روی زمین قرار می گیرد و آن را
ویولون سلفرهنگ انتشارات معین( ~. س ) [ فر. ] (اِ.) از سازهای آرشه ای که به شکل ویولون ولی از آن بزرگتر است و به هنگام نواختن ته آن را روی زمین قرار دهند و آن را مانند کمانچه می نوازند.