ویهلغتنامه دهخداویه . [ وَی ْه ْ / -وی َ ] (پسوند) پسوندی است دال بر معانی ذیل : 1- تصغیر و استعطاف : بالویه . 2- شباهت و مانندگی : سیبویه ، مشکویه . 3- دارندگی ، صاحبی : برزوی
ویهلغتنامه دهخداویه . [ ی ِ ] (اِخ ) دهی است جزء بلوک فاراب دهستان عمارلو از بخش رودبار شهرستان رشت . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).
ویهفرهنگ انتشارات معین(وُ یَ یا یِ) [ معر. ] (پس .) پسوند دال بر معانی ذیل : 1 - تصغیر و استعطاف : بالویه . 2 - شباهت و مانندگی : سیبویه . 3 - دارندگی ، صاحبی : برزویه .
ویحلغتنامه دهخداویح . [ وَ ] (ع اِ) وای . کلمه ٔ ترحم است چنانکه ویل کلمه ٔ عذاب . یزیدی گوید هر دو به یک معنی است ، ویح لزید و ویحاً له رفع آن بنابر اینکه مبتداست و نصب به تقد
ویهجلغتنامه دهخداویهج . [ هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اسفندآباد بخش قروه ٔ شهرستان سنندج که 600 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
ویهانفرهنگ نامها(تلفظ: vihān) وهان ، نیکان ؛ (در پهلوی) بهانه ، علت ، سبب ؛ (در اعلام) نام یکی از سرداران دیلمی .
ویهجلغتنامه دهخداویهج . [ هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اسفندآباد بخش قروه ٔ شهرستان سنندج که 600 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
الویةلغتنامه دهخداالویة. [ اَل ْ وِ ی َ ] (ع اِ) ج ِ لِواء. (دهار) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج ِ لِواء. علمهای فوج یعنی نشانهای لشکر. (از غیاث اللغات ) (آنندراج ) (از منتهی
ویلغتنامه دهخداوی . [ وَ / وِ ] (پسوند) مخفف وَیه . صورت دیگر اویه : نفطوی ، نفطویه . سیبوی ، سیبویه : با نظم ابن رومی و با نثر اصمعی با شرح ابن جنی و با نحو سیبوی با نکته ٔ م
جادوالغتنامه دهخداجادوا. (اِخ ) شهر بزرگی است در کوه نفوسه از ناحیه ٔ افریقا و در آنجا بازارها ویهودی بسیاری است . (معجم البلدان ) (مراصد الاطلاع ).