وفرلغتنامه دهخداوفر. [ وَ ] (ع مص ) محافظت کردن عرض کسی و دشنام ندادن به وی . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). دشنام ندادن کسی را: وَفَره ُ عرضه . (منتهی الارب ). || و
وفرجینلغتنامه دهخداوفرجین . [ وَرَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهاربلوک بخش سیمینه رود شهرستان همدان . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
وفرتلغتنامه دهخداوفرت . [ وَ رَ ] (ع اِمص ) وفرة. فراوانی وبسیاری و کثرت . (ناظم الاطباء). رجوع به وفرة شود.
وفراءلغتنامه دهخداوفراء. [ وَ ] (ع ص ) پُر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || توشه دان تمام پوست . (ناظم الاطباء)(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || گوش بزرگ . (منتهی الارب ): اذن
وفرةلغتنامه دهخداوفرة. [ وَ رَ ] (ع اِمص ) فراوانی و کثرت : ارض فی نبتها وفرة؛ زمینی که گیاه آن فراوان بود و کم نشده باشد. (ناظم الاطباء). || (اِ) موی مجتمع بر سر یا موی تانرمه
وفرجینلغتنامه دهخداوفرجین . [ وَرَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهاربلوک بخش سیمینه رود شهرستان همدان . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
وفرتلغتنامه دهخداوفرت . [ وَ رَ ] (ع اِمص ) وفرة. فراوانی وبسیاری و کثرت . (ناظم الاطباء). رجوع به وفرة شود.