وضولغتنامه دهخداوضو. [ وُ ] (از ع ، اِ) وضوء. دست نماز. شستن صورت و دستها و مسح کردن بر سر و پاها با آدابی که در شرع اسلام مقرر است : این وضو از سنگ و رو محکمتر است این وضو نَب
وضوفرهنگ انتشارات معین(وُ) [ ع . وضوء ] (مص ل .) آبدست ؛ عمل شستن صورت و دست ها به طرز مقرر شرع پیش از نماز، دست نماز.
وضو گرفتنگویش خلخالاَسکِستانی: vəzu gat.e دِروی: das nəmâz gat.an شالی: das nəmâz gat.an کَجَلی: dasta.mâz â.gat.an کَرنَقی: vəzu kat.an کَرینی: vəzu gat.an کُلوری: das nəmâz g
وضو گرفتنگویش کرمانشاهکلهری: das nemâz gerten گورانی: das nemâz gerten سنجابی: das nemâz gerten کولیایی: das nemâz gerten زنگنهای: dasnemâz gerten جلالوندی: das nemâz gerten زولهای