وصبلغتنامه دهخداوصب . [ وَ ص َ ] (ع اِ) بیماری . (منتهی الارب ). بیماری و رنج . (غیاث اللغات ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ، اوصاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || مابین
وصبلغتنامه دهخداوصب . [ وَ ص ِ ] (ع ص ) بیمار. (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد). بیمار و رنجور.(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). دردمند. (مهذب الاسماء). ج ، وَصابی ̍، وِصاب . (منت
وسبلغتنامه دهخداوسب . [ وَ ] (ع اِ) چوبی است که نزدیک تگ چاه اندازند چون خاکش ریزان باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ج ، وسوب . (منتهی الارب ) (آن
وسبلغتنامه دهخداوسب . [ وَ س َ ] (ع اِ) چرک و ریم . (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء). وسخ . (المنجد). || (مص ) چرک و ریمناک گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). چرک گردید
وسبلغتنامه دهخداوسب . [ وِ ] (ع اِ) گیاه انبوه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نبات . (اقرب الموارد).
وثبلغتنامه دهخداوثب . [ وَ ] (ع مص ) وثاب . وثبان . وثوب . برجستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جهیدن و برخاستن و ایستادن . (اقرب الموارد): وثب یثب وثباً و وثباناً و وثوباً
وَاصِبٌفرهنگ واژگان قرآندائمي و شديد - واجب و لازم (کلمه وصب در اصل به معناي بيماري مزمن و غير قابل علاج است وصب وصوبا يعني دايم شد دايم شدني ، و وصب الدين يعني دين ، واجب و لازم شد ،
اوصابلغتنامه دهخدااوصاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وَصَب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بیماریها و امراض : ما نیز در اقسام اسقام و نوائب اوصاب و شوائب اعلال بر امید اقامت و ایلال مغرو
وصابلغتنامه دهخداوصاب . [ وِ ] (ع ص ،اِ) ج ِ وَصِب . بیماران و رنجوران . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به وصب شود.
وصابیلغتنامه دهخداوصابی . [ وَ با ] (ع ص ، اِ) ج ِ وَصِب . به معنی بیماران و رنجوران . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
وصوبلغتنامه دهخداوصوب . [ وُ ] (ع مص ) دائم شدن . (دهار) (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). پاییدن و ثابت گردیدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): وص