وبشلغتنامه دهخداوبش . [ وَ ب َ ] (ع اِ) مردم درآمیخته از هر جنس و فرومایه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج ، اوباش ، مثل اوشاب و قیل هو جمع مقلوب من البوش . منه ال
وبشلغتنامه دهخداوبش . [ وَ ب ِ ] (ع ص ) شتر سیاه سپید پوست از اثر گر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). شتر مبتلا به وبش . (ناظم الاطباء).
وبشلغتنامه دهخداوبش . [ وَ ب َ / وَ ] (ع اِ) سپیدی که بر ناخن پیدا گردد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). نقطه ٔ سپید که بر ناخن افتد. (مهذب الاسماء). || سیاهی سپیدآمیز که از خرا
وبشةلغتنامه دهخداوبشة. [ وَ ب ِ ش َ ] (ع ص ) (ناقة...) شتر مبتلا به وبش . (ناظم الاطباء). رجوع به وبش شود.
وبشةلغتنامه دهخداوبشة. [ وَ ب ِ ش َ ] (ع ص ) (ناقة...) شتر مبتلا به وبش . (ناظم الاطباء). رجوع به وبش شود.
خوش و بش کردنلغتنامه دهخداخوش وبش کردن . [ خوَش ْ / خُش ْ ش ُ ب ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) خوش آمد گفتن . احوال پرسیدن . (یادداشت مؤلف ).