واجبیلغتنامه دهخداواجبی . [ج ِ ] (ص نسبی ، اِ) نوره . طین . حنازرد. (یادداشت مؤلف ). به اصطلاح مردم تهران نوره که بدان مویها را سترند. (ناظم الاطباء). || وظیفه . روزینه . (غیاث
واجبی کشیدنلغتنامه دهخداواجبی کشیدن . [ ج ِ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) مالیدن واجبی . به کار بردن نوره . تَنَوﱡر.
واجبی خانهلغتنامه دهخداواجبی خانه . [ ج ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) نوره خانه . محلی در حمام که برای نوره کشیدن است .
واْجیْگویش گنابادی در گویش گنابادی یعنی باز کردن کوک و دوخت پارچه ، جِرْ دادن ، پاره کردن ، جدا کردن پنبه ها از هم یا از قُپّه پنبه
واجبی کشیدنلغتنامه دهخداواجبی کشیدن . [ ج ِ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) مالیدن واجبی . به کار بردن نوره . تَنَوﱡر.
واجبی خانهلغتنامه دهخداواجبی خانه . [ ج ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) نوره خانه . محلی در حمام که برای نوره کشیدن است .