هیچ کسلغتنامه دهخداهیچ کس . [ ک َ ] (ضمیر مبهم مرکب ) کسی . شخصی . (فرهنگ فارسی معین ). || (ص مرکب ) ناچیز. بی چیز. بی ارزش . نالایق . (فرهنگ فارسی معین ). فعل و ضمیر آن مفرد آید.
هیچ کسفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کلمۀ نفی که در نبودن کسی در جایی استعمال میشود: در این جا کیست؟ هیچکس.۲. (صفت) [قدیمی، مجاز] ناکس؛ فرومایه: ◻︎ مکن نماز بر آن هیچکس که هیچ نکرد / که عمر د
هیچکسگویش خلخالاَسکِستانی: hič kasi دِروی: hič kas شالی: hič kas کَجَلی: hiš kas کَرنَقی: hič kas کَرینی: hič kas کُلوری: hič kas گیلَوانی: hič kas لِردی: hič kas
هیچکسگویش کرمانشاهکلهری: hüč ka گورانی: hüč ka سنجابی: hüč ka کولیایی: hüč ka زنگنهای: hüč ka جلالوندی: hüč ka زولهای: hüč ka کاکاوندی: hüč ka هوزمانوندی: hüč ka