هیزهلغتنامه دهخداهیزه . [ زَ / زِ ] (اِ) پشت . قفا. (یادداشت مرحوم دهخدا). مرحوم ادیب پیشاوری میفرمودند هیزه در نواحی پیشاور به معنی پشت و قفا است و کلمه ٔ حیز به معنی اهریمنی آ
هیضةلغتنامه دهخداهیضة. [ هََ ض َ ] (ع مص ) بازگردان کردن غم واندوه یا خوگر شدن بدان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). || بازگشتن بیماری بعد بیماری . (منتهی الارب ) (آن
هیضه (فسادِ معده)گویش خلخالاَسکِستانی: səqəl دِروی: səqəl شالی: heyza کَجَلی: girin-jik کَرینی: hiza کُلوری: hiza لِردی: heyza
هیضه (فساد معده)گویش کرمانشاهکلهری: haeyza/ hyŋâte: گورانی: haeyza سنجابی: hyŋâte: کولیایی: haeyza زنگنهای: hyŋâte: جلالوندی: hyŋâte: زولهای: hyŋâte: کاکاوندی: hyŋâte: هوزمانوندی: hyŋâte:
هیضه (فساد معده)گویش اصفهانی تکیه ای: vâynaxoš طاری: vâynexâš طامه ای: vânnaxâš طرقی: hiza / vâynexoš کشه ای: -------- نطنزی: vâynaxoš
هیضةلغتنامه دهخداهیضة. [ هََ ض َ ] (ع مص ) بازگردان کردن غم واندوه یا خوگر شدن بدان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). || بازگشتن بیماری بعد بیماری . (منتهی الارب ) (آن
مجحوفلغتنامه دهخدامجحوف . [ م َ ] (ع ص ) مرد مبتلا به هیضه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مردی که از تخمه شکم روش گرفته باشد و گرفتار هیضه . (ناظم الاطباء). || (در اصطلاح عروض ) جح
اسکندرانیلغتنامه دهخدااسکندرانی . [ اِ ک َ دَ ] (اِخ ) محمدبن احمد طبیب ، نزیل دمشق . وی در سال 1292 هَ . ق . میزیست . او راست : 1- الازهار المجنیة فی مداواة الهیضة الهندیة، که در دم
حب القلقللغتنامه دهخداحب القلقل . [ ح َب ْ بُل ْ ق ِ ق ِ ] (ع اِ مرکب ) اناردانه ٔ دشتی . تخم انار کوهی است . (نزهةالقلوب حمداﷲ مستوفی ). قلقلان . قلاقل . تخم انار دشتی . دانه ٔ قلقل