هیزملغتنامه دهخداهیزم . [ زُ ] (اِ) وقاد. وقید.وقود. (منتهی الارب ). حطب . هیمه . چوب برای سوختن . چوب خشک سوختنی . (غیاث اللغات ) (آنندراج ) : شب زمستان بود کپی سرد یافت کرمکی
هیذملغتنامه دهخداهیذم . [ هََ ذَ ] (ع ص ) شتاب رو سریع. (منتهی الارب ) (آنندراج ). سریع. (از اقرب الموارد).
هیزم نیمسوزگویش اصفهانی تکیه ای: nimasuǰ طاری: nimsuǰ طامه ای: nimasoti طرقی: ezem-e nimsotti کشه ای: namasoti نطنزی: nimasotti
هیزم کشفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کسی که هیزم برای فروش جمع میکند.۲. کسی که هیزم برای سوزاندن میبرد: ◻︎ میان دو کس جنگ چون آتش است / سخنچین بدبخت هیزمکش است (سعدی: ۱۷۲).