هیرلغتنامه دهخداهیر. (اِ) آتش رامیگویند و به عربی نار خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا). || طاعت و عبادت . (آنندراج ) (برهان ). || به زبان علمی اهل هند طلا را گویند. (بره
هیرلغتنامه دهخداهیر. (اِخ ) دهی از دهستان هیر بخش مرکزی شهرستان اردبیل . دارای 1842 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).
هیرلغتنامه دهخداهیر. (اِخ ) نام یکی از دهستانهای حومه ٔ شهرستان اردبیل .این دهستان از 48 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن بالغ بر 16761 تن میباشد. مرکز این دهستان ده هیر
هیرلغتنامه دهخداهیر. (اِصوت ) آوازی که بدان راندن ستور خواهند : در بار هجوشان کشم از گوش تا به دم خواهم به چوب رانم و خواهم به هیر و هر.سوزنی (از یادداشت مؤلف ).
هیرلغتنامه دهخداهیر. [ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان رودبر بخش معلم کلایه ٔشهرستان قزوین . کوهستانی و سردسیر، دارای 1058 تن سکنه است . آب آن از نینه رود و محصول آن غلات ، ارزن ، گردو
حیرلغتنامه دهخداحیر. [ ح َ ] (اِخ ) کربلا. (منتهی الارب ). حایرالحسین .- حیرالاوَزّ ؛ حایرالحسین . (معجم البلدان ج 3 ص 203).
حیرلغتنامه دهخداحیر. [ ح َ ] (ع اِ) جای گرد آمدن آب . || جای مغاک که آب باران در آن گرد آید. (منتهی الارب ) (آنندراج ). || جای پست . (منتهی الارب ). || بستان . || حَیرَة است در
حیرلغتنامه دهخداحیر. [ ح َ ی َ ] (ع مص ) سرگشته شدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || حَیرَة است در جمیع معانی آن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به حیرة شود.
حیرلغتنامه دهخداحیر. [ ح َی ْی ِ ] (ع اِ) ابر. (منتهی الارب ). ابری که از باران ناشی و در آسمان سرگردان میشود. (از اقرب الموارد).
حیرلغتنامه دهخداحیر.[ ح ِ ی َ / ح َ ی َ ] (ع اِ) بسیار از مال و اهل . (منتهی الارب ). الکثیر من المال و الاهل . (اقرب الموارد).
هیر و هرلغتنامه دهخداهیر و هر. [ رُ هََ ] (اِ صوت مرکب ) آوازی که خربنده خران را دهد برای راندن : در بار هجوشان کشم از گوش تا به دم خواهم به چوب رانم وخواهم به هیر و هر.سوزنی .
هیر و ویرلغتنامه دهخداهیر و ویر. [ رُ ] (اِ مرکب ) در تداول عامه آنگاه به کار رود که مردم در آشفتگی و درهمی و انبوهی و ازدحام بوند و کس مر کس را نایستد.- امثال :میان این هیر و ویر ب
هیر و هرلغتنامه دهخداهیر و هر. [ رُ هََ ] (اِ صوت مرکب ) آوازی که خربنده خران را دهد برای راندن : در بار هجوشان کشم از گوش تا به دم خواهم به چوب رانم وخواهم به هیر و هر.سوزنی .
هیر و ویرلغتنامه دهخداهیر و ویر. [ رُ ] (اِ مرکب ) در تداول عامه آنگاه به کار رود که مردم در آشفتگی و درهمی و انبوهی و ازدحام بوند و کس مر کس را نایستد.- امثال :میان این هیر و ویر ب