هویشلغتنامه دهخداهویش . [ ی َ ] (اِ) هویت که تعین و تشخص بوده باشد. (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به هویت شود.
هویشملغتنامه دهخداهویشم . [ هَُ وَ ش ِ ] (اِخ ) یکی از دهستانهای نهر هاشم بخش مرکزی شهرستان اهواز. دارای 1200 تن سکنه ، آب آن از چاه و محصول آن غلات دیمی و شغل اهالی زراعت و گله
هویشةلغتنامه دهخداهویشة. [ هََ ش َ ] (ع اِ) گروه آمیخته از هر جنس مردم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). جماعت مختلط. (اقرب الموارد).
هویشملغتنامه دهخداهویشم . [ هَُ وَ ش ِ ] (اِخ ) یکی از دهستانهای نهر هاشم بخش مرکزی شهرستان اهواز. دارای 1200 تن سکنه ، آب آن از چاه و محصول آن غلات دیمی و شغل اهالی زراعت و گله
هویشةلغتنامه دهخداهویشة. [ هََ ش َ ] (ع اِ) گروه آمیخته از هر جنس مردم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). جماعت مختلط. (اقرب الموارد).
هویلغتنامه دهخداهوی . (اِ صوت ) حکایت صوت گفتن . آواز برآوردن با تفوه به کلمه ٔ هو. مجازاً بانگ و آواز و فریاد : جهان پر مشک و عنبر شد ز مویش هوا پر دود و آذر شد ز هویش . (ویس