معنی هوة | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

هوة

لغت‌نامه دهخدا

هوة. [ هَُ وْ وَ ] (ع اِ) زمین پست و مغاک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). نشیب ژرف .زمین نشیب . (مهذب الاسماء). دره . پرتگاه . || مابین آسمان و زمین . (منتهی ا

هوة

دیکشنری عربی به فارسی

شکاف , وقفه , فرق بسيار , پرتگاه عظيم , وال , نهنگ , عظيم الجثه , نهنگ صيد کردن , قيطس

جست‌وجوی هم‌آوا

حوة

لغت‌نامه دهخدا

حوة. [ ح ُوْ وَ ] (ع اِ)سرخی که بسیاهی زند. سیاهی مایل به سبزی و سرخی مایل به سیاهی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || رنگ سمره ٔ لب . (اقرب الموارد). || حوةال

جست‌وجوی مشابه

هوه

لغت‌نامه دهخدا

هوه . [ هََ وِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان زلقی بخش الیگودرز شهرستان بروجرد، کنار راه قهره به ایوج ، دارای 199 تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).