همسایهلغتنامه دهخداهمسایه . [ هََ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب )هم دیوار. (آنندراج ). دو تن یا دو خانواده که در کنار هم خانه دارند یا در دو قسمت یک خانه زندگی کنند، و به کنایه ، قرین و مجا
همسایهگویش خلخالاَسکِستانی: hamsâda دِروی: xamsâya شالی: hamsâda کَجَلی: hamsâq کَرنَقی: hamsâya کَرینی: hamsâya/ qunši کُلوری: hamsâya گیلَوانی: hamsâda لِردی: qonši
همسایه ٔ مسیحلغتنامه دهخداهمسایه ٔ مسیح . [ هََ ی َ / ی ِ ی ِ م َ ] (اِخ ) کنایه از آفتاب عالم تاب است ، چه هر دو در فلک چهارم می باشند. (برهان ).