هبلةلغتنامه دهخداهبلة. [ هَُ ل َ ] (ع اِ) بوسه . قبله . (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة). || (ص ) زن فرزند گم کرده . (معجم متن اللغة).
هبلةلغتنامه دهخداهبلة. [ هََ ب ِ ل َ ] (ع ص ) زنی که فرزند خود را گم کرده باشد. مادر گم کرده فرزند. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة). این کلمه در مقام مدح و اعجاب استعمال شود. (م
هبلةلغتنامه دهخداهبلة. [ هَِ ب ِ / ب َل ْ ل َ ] (ع ص ) مؤنث هبل [ هَِ ب ِ / هَِ ب َل ل ] . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). زن بزرگ جثه . (ناظم الاطباء). || زن درازبالا. (ناظم ال
حبلةلغتنامه دهخداحبلة. [ ح ُ ل َ ] (اِخ ) قریه ای از قرای عسقلان که حاتم بن سنان حبلی بدان منسوب است . (معجم البلدان ).
حبلةلغتنامه دهخداحبلة. [ ح ُ ل َ ] (ع اِ) انگور. تاک . درخت انگور. || بیخ انگور. || میوه ٔ درختان سلم و طلح و سیال که نوعی از درخت باخار است . بار عضاة. ج ، حُبل ، حُبَل . || ور
دب اکبرلغتنامه دهخدادب اکبر. [ دُب ْ ب ِ اَ ب َ ] (ترکیب وصفی ،اِ مرکب ) خرس بزرگ . || (اِخ ) خرس بزرگ ازصور شمالیست . (التفهیم ). صورت چهارم از صور شمالیه ٔفلکی قدماء و آنرا بنات
ابوالهیذاملغتنامه دهخداابوالهیذام .[ اَ بُل ْ هََ ] (اِخ ) کلاب بن حمزة العقیلی . حرّانی نحوی لغوی . وی از اهل حرّان بود و مدتی در بادیة اقامت گزید و گویند او معلم کتاب بود و به ایام
دردلغتنامه دهخدادرد. [ دَ ] (اِ) وجع. الم . تألم . هو ادراک المحسوس المنافی ، من حیث هو مناف . (یادداشت مرحوم دهخدا). درد، خبر یافتن است ازحال ناطبیعی . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).