نُّبُوَّةَفرهنگ واژگان قرآنپیامبری (یا از کلمه نبي بر وزن فعيل از ماده نبأ (خبر) است ، و اگر پيامبر را نبي ناميدهاند بدين جهت است که ايشان به وسيله وحي خدا از عالم غيب خبردار هستند ویا م
نبوةلغتنامه دهخدانبوة. [ ن َب ْ وَ ] (ع مص ) بازماندن شمشیر از کار. (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به نَبْوَت شود : سنان لسان و تیغ بیان و الشعراء یتبعهم الغاوون از هیبت
نبوةلغتنامه دهخدانبوة. [ ن ُ ب ُوْ وَ ] (ع مص ) خبر دادن از غیب یا آینده به الهام خدائی . (از المنجد). || خبر دادن از خدا و آنچه بدو تعلق دارد. (از المنجد). پیغامبری . (منتهی ال
نبوةلغتنامه دهخدانبوة. [ ن َب ْ وَ ] (ع مص ) بازماندن شمشیر از کار. (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به نَبْوَت شود : سنان لسان و تیغ بیان و الشعراء یتبعهم الغاوون از هیبت
نبوةلغتنامه دهخدانبوة. [ ن ُ ب ُوْ وَ ] (ع مص ) خبر دادن از غیب یا آینده به الهام خدائی . (از المنجد). || خبر دادن از خدا و آنچه بدو تعلق دارد. (از المنجد). پیغامبری . (منتهی ال
نبوتفرهنگ انتشارات معین(نَ وَ) [ ع . نبوة ] 1 - (مص ل .) نفرت کردن ، دوری کردن . 2 - (اِمص .) نفرت ، اعراض .