نوخانلغتنامه دهخدانوخان . [ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جوانرود بخش پاوه ٔ شهرستان سنندج ، در 30 هزارگزی جنوب شرقی پاوه و7 هزارگزی مغرب راه پاوه به کرمانشاه ، در منطقه ٔ کوهست
نوخانهلغتنامه دهخدانوخانه . [ ن َ / نُو ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) نومنزل . که خانه ٔ نو خریده است و به تازگی در آن سکنی گزیده است . که به تازگی خانه به خانه شده است .
نوخانهلغتنامه دهخدانوخانه . [ ن َ / نُو ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) نومنزل . که خانه ٔ نو خریده است و به تازگی در آن سکنی گزیده است . که به تازگی خانه به خانه شده است .
خان و مانلغتنامه دهخداخان و مان . [ ن ُ ] (اِ مرکب ) خان مخفف «خانه » و مان بمعنی رخت . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). خانه با اثاثیه ٔ خانه با اهل خانه : خدای تعالی پیغمبران گرامی را به
خانمانلغتنامه دهخداخانمان . [ ن ْ / ن ُ / ن ِ ] (اِ مرکب )خانه با اهل خانه . (ناظم الاطباء). اهل و عیال و خانه و اسباب خانه . رجوع به خان و مان شود : که در ارگ باشد مرا خانمان به
مدهونلغتنامه دهخدامدهون . [ م َ ] (ع ص ) چرب کرده . به روغن پرورده . (انجمن آرا). نعت مفعولی است از دهن . رجوع به دهن شود. || کشتزاری که از باران اندکی تر شده باشد. (ناظم الاطباء