نغملغتنامه دهخدانغم . [ ن َ غ َ ] (ع اِ) سخن آهسته . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کلام خفی . نَغم . (متن اللغة) (اقرب الموارد). || ج ِ نغمه . (غیاث اللغات ). || آواز و صدا
نغملغتنامه دهخدانغم . [ ن َ ] (ع مص ) دم برآوردن . || آهسته سراییدن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). || آهسته سخن گفتن . (از ناظم الاطباء). سخن پنهان گفتن . (ا
نغملغتنامه دهخدانغم . [ ن َ ] (اِ) سوراخ کردن و کاویدن زیر زمین ، که بعربی نقب گویند. (از برهان قاطع). سوراخ درکردن در زمین . (از جهانگیری ). سوراخ که در بیخ دیوار کنند و بعربی
نقملغتنامه دهخدانقم . [ ن َ ] (اِ) ظاهراً منحوتی است فارسی زبانان را از نقب . و امروز هم عوام ایرانی نقب را نقم گویند. (یادداشت مؤلف ) : و دو مرد با سلاح ها در زیر گردون رفتند
نقملغتنامه دهخدانقم . [ ن َ ] (ع مص ) شتاب خوردن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). به شتاب خوردن . (از ناظم الاطباء). به سرعت و تندی چیزی خوردن . (از اقرب الموارد). سرعةالأکل .
نقملغتنامه دهخدانقم . [ ن َ ق َ ] (ع مص ) عیب کردن .(ترجمان علامه ٔ جرجانی ص 101) (دهار). ناپسند داشتن کاری را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء)(از متن اللغة) . ک
نقملغتنامه دهخدانقم . [ ن ِ ق َ ] (ع اِ) ج ِ نقمة. رجوع به نقمة و نقمت شود : ایزد ما این جهان نز پی جور آفریدنز پی ظلم و ستم نز پی کین و نقم . منوچهری .کف راد او مر نعم را مقرس
نغمه ٔ خراسانیلغتنامه دهخدانغمه ٔ خراسانی . [ ن َ م ِ ی ِ خ ُ ] (اِخ ) عبدالوهاب (میرزا...) از شاعران قرن سیزدهم هجری قمری و از معاصران هدایت است ، در شیراز نشو و نما یافته و ازمریدان حاج
نغمه ٔ عنقالغتنامه دهخدانغمه ٔ عنقا. [ ن َ م َ / م ِ ی ِ ع َ ] (اِخ ) نام نوایی است از موسیقی . (برهان قاطع) (آنندراج ).
نغمهسرافرهنگ مترادف و متضادخنیاگر، خواننده، نغمهپرداز، نغمهخوان، نغمهزن، نغمهساز، نغمهطراز، نغمهکش، نغمهگو
نغمه ساختنلغتنامه دهخدانغمه ساختن . [ ن َ م َ / م ِ ت َ ] (مص مرکب ) سرایی-دن . نغم-ه پ-رداخت-ن . آواز خواندن : چگونه نغمه خاقانی نسازم عندلیب آساچو او گل گلشن آرائی نمی بینم نمی بینم
نغمةلغتنامه دهخدانغمة. [ ن َ م َ ] (ع اِ) آواز. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ). نَغَمَة. (منتهی الارب ). رجوع به نغمه شود. || نیکوئی صوت در قرائت . (ناظم الاطباء). حسن صوت در قرا