نشکلغتنامه دهخدانشک . [ ن َ ] (اِ) درخت ناژ باشد. (فرهنگ اسدی ).درخت ناژو را گویند. (جهانگیری ). درختی است که بار نیارد. (یادداشت مؤلف از فرهنگ اسدی ). درخت صنوبر وکاج . (برها
نشکلغتنامه دهخدانشک . [ ن ِ ] (اِ) نوک و منقار مرغان . (ناظم الاطباء).- امثال :مرغی که انجیر میخورد نشکش کج است .
نشکفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهناژو؛ درخت کاج؛ صنوبر: ◻︎ آنکه نشک آفرید و سرو سهی / وآنکه بید آفرید و ناز و بهی (رودکی: ۵۴۶).
نشکیلغتنامه دهخدانشکی . [ ن َ ] (ص نسبی ) منسوب است به نشک . از قراء مرو در پنچ فرسخی . (از سمعانی ).
نشکیبیدنلغتنامه دهخدانشکیبیدن . [ ن َ ش َ دَ / ن َ دَ] (مص منفی ) مقابل شکیبیدن . رجوع به شکیبیدن شود.
نشکنجیدنلغتنامه دهخدانشکنجیدن . [ ن ِ ک ُ دَ ] (مص ) نشکنج گرفتن . (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (از انجمن آرا)(از آنندراج ). قرص . (زمخشری ). رجوع به نشکنج شود.
نشکنکلغتنامه دهخدانشکنک . [ ن َ ک َ ن َ ] (اِ) قرص بزرگ [ شیرینی ] که تمام سطح بشقابی را که در آن جای دارد بپوشاند. (یادداشت مؤلف ).
نشکفتنیلغتنامه دهخدانشکفتنی . [ ن َ ش ِ ک ُ ت َ / ن َ ک ُ ت َ ] (ص لیاقت ) مقابل شکفتنی . وانشدنی . رجوع به شکفتنی شود.