نشخوارلغتنامه دهخدانشخوار. [ ن َ / ن ُ خوا / خا ] (اِ) (از: نش شاید مخفف نوش + خوار خوردن ) نشخور . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). آنچه گاو و شتر و گوسپند خورده ٔ خود را باز از معده به
نشخوارگویش خلخالاَسکِستانی: nəšxâr دِروی: nəšxâr شالی: nəšxâr کَجَلی: nušvâr کَرنَقی: nəšxâr کَرینی: nəšxâr کُلوری: nəšxâr گیلَوانی: nəškar لِردی: nošxâr
نشخوارگویش کرمانشاهکلهری: kâwe:š/ kâwe:ž گورانی: kâwe:š/ kâwe:ž سنجابی: kâwe:š/ kâwe:ž کولیایی: kâwe:š/ kâwe:ž زنگنهای: kâwe:š/ kâwe:ž جلالوندی: kâwe:š/ kâwe:ž زولهای: kâwe:š/ k
نشخوار کردنلغتنامه دهخدانشخوار کردن . [ ن َ / ن ُ خوا / خا ک َ دَ ] (مص مرکب ) واپس جویدن . اجترار. اجرار. خورده را بار دیگر از گلو به دهان آورده جویدن ، چنانکه شتر و بعض حیوانات دیگر.
نشخوار زدنلغتنامه دهخدانشخوارزدن . [ ن َ / ن ُ خوا / خا زَ دَ ] (مص مرکب ) نشخوار کردن . رجوع به نشخوار و نشخوار کردن شود: دغض ؛امتلاء آوردن شتر را چنانکه نشخوار نزند. جفر؛ آنکه گیاه
نشخوار کردنفرهنگ انتشارات معین( ~ . کَ دَ) (مص م .) 1 - نک . نشخوار. 2 - کنایه از: حرف دیگران را تکرار کردن .