نشاللغتنامه دهخدانشال . [ ن َش ْ شا] (ع ص ) آن که گرده ٔ نان را در دیگ فروبرده تر کند و تنها خورد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). نَشّاف . (اقرب الموارد). رجوع به
نشلغتنامه دهخدانش . [ ن َش ش ] (ع اِ) بیست درم سنگ و آن نیم اوقیه باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). نصف اوقیة و گفته اند بیست درهم . (از بحر الجواهر). نصف وقیه که عبارت از بیست