نرگلغتنامه دهخدانرگ . [ ن َ ] (اِ) جرگه . (برهان قاطع) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به نرگه شود. || حلقه زدن مردم را گویند به جهت محافظت شکار تا از میان بیرون نرود. (برهان ق
نرگفرهنگ انتشارات معین(نَ) (اِ.) مهره ای کوچک و مخروطی شکل که در آن گل ها و رگ های بسیار بود و آن را در بیخ دم پلنگ یابند و نرگ پلنگ گویند، حجرالنمر.
نرگفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= جرگه: ◻︎ قابل اهل دل و لایق الفت نَبُوَد / جرگ و نرگی که در او شور محبت نَبُوَد (؟: لغتنامه: جرگ)
نرگسه ٔ سقف چرخلغتنامه دهخدانرگسه ٔ سقف چرخ . [ ن َ گ ِ س َ / س ِ ی ِ س َ ف ِ چ َ ] (اِخ ) کنایه از پروین است . (برهان قاطع). رجوع به نرگسه شود.
نرگسه ٔ خوانلغتنامه دهخدانرگسه ٔ خوان . [ ن َ گ ِ س َ / س ِ ی ِ خوا / خا ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نرگس خوان . بزماورد. زماورد. نواله . نرجس المائدة. مهنا. میسر. لقمه ٔ خلیفه . (یادداش
نرگهلغتنامه دهخدانرگه . [ ن َ گ َ / گ ِ ] (اِ) به معنی اول نرگ است که جرگه و حلقه زدن و صف کشیدن مردم و حیوانات دیگر باشد، و بعضی گویند این لغت به این معنی ترکی است . (برهان قاط
نرگسه ٔ سقف چرخلغتنامه دهخدانرگسه ٔ سقف چرخ . [ ن َ گ ِ س َ / س ِ ی ِ س َ ف ِ چ َ ] (اِخ ) کنایه از پروین است . (برهان قاطع). رجوع به نرگسه شود.
نرگسه ٔ خوانلغتنامه دهخدانرگسه ٔ خوان . [ ن َ گ ِ س َ / س ِ ی ِ خوا / خا ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نرگس خوان . بزماورد. زماورد. نواله . نرجس المائدة. مهنا. میسر. لقمه ٔ خلیفه . (یادداش