نرستهلغتنامه دهخدانرسته . [ ن َ رُ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نروئیده . مقابل رُسته . رجوع به رُسته شود.
نرستهلغتنامه دهخدانرسته . [ ن َ رَ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نرهیده . خلاصی نایافته . دربند. مقابل رَسته . رجوع به رَسته شود.
نشستهامگویش اصفهانی تکیه ای: hâčašteɂu(n) طاری: hâčašdayu(n) طامه ای: heništeɂo(n) طرقی: hâčašdayo(n)/ axo کشه ای: hâčašdaɂo(n) نطنزی: hânešešteyo(n)
نشستهایگویش اصفهانی تکیه ای: hâčašteɂe طاری: hâčašdaye طامه ای: heništeɂe طرقی: hâčašdaye / axe کشه ای: hâčašdaɂe نطنزی: hânešešteye
نشسته استگویش اصفهانی تکیه ای: hâčašteɂa / âhe طاری: hâčašda / axa طامه ای: henište طرقی: hâčašda / axa کشه ای: hâčašda / axa نطنزی: hânešešta / aha
نشستهایمگویش اصفهانی تکیه ای: hâčašteɂima طاری: hâčašdayim طامه ای: heništeɂim طرقی: hâčašdayim/ axim کشه ای: hâčašdayim نطنزی: hânešešteyim
نارستهلغتنامه دهخدانارسته . [ رَ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نرسته . نرهیده . مقابل رسته ، به معنی رهیده و خلاص یافته . رجوع به رسته شود.
ناروئیدهلغتنامه دهخداناروئیده . [ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) نارسته . نرسته . سبزناشده . مقابل روئیده . رجوع به روئیده شود.
جغلهلغتنامه دهخداجغله . [ ج ِ ل َ / ل ِ ج ِ غ ِ ل َ / ل ِ ] (ص ، اِ) پسر ساده روی که هنوز خطش نرسته باشد. از اهل زبان به تحقیق پیوسته . میرنجات گوید:ای جغله سر ترا بنازم بند کمر
دغلغتنامه دهخدادغ . [ دَ ] (ص ) مخفف داغ . (برهان ). رجوع به داغ شود. || زمین بی علف ، یعنی زمین که هرگز گیاه در آن نرسته باشد. (برهان ). زمین بی علف . (آنندراج ). در گناباد خ
کاظمای نصرآبادیلغتنامه دهخداکاظمای نصرآبادی . [ ظِ ی ِ ن َ ] (اِخ ) شاعر خوش گوئی است و خالی از ملاحت نیست . شعرش اینست : رود به باد دلی کز هوا نرسته درست چو خوشه ای که در آن دانه ای نبسته