نردبانلغتنامه دهخدانردبان . [ ن َ ] (اِ) نردبام (شیرازی ). نوردبان (اصفهانی ). کردی دخیل : نردووان ، (درجه ، نردبان )، نردوآن ، اردوان ، گیلکی دخیل : نردبام ، تهرانی : نوردبون ، د
نردبانگویش خلخالاَسکِستانی: sərdin دِروی: sədrdin شالی: sərdin کَجَلی: surdün کَرنَقی: surdin کَرینی: surdin کُلوری: sərdin گیلَوانی: sərdin لِردی: surdin
سلمدیکشنری عربی به فارسینردبان , نردبان بکار بردن , نردبان ساختن , پله کان , پله کان نردباني , راه پله , پلکان , راهرو پله
عظیملغتنامه دهخداعظیم . [ ع َ ] (ع ص ) بزرگ و کلان و فربه . (منتهی الارب ). سترگ و بزرگ ، خلاف صغیر. (از اقرب الموارد). در تداول فارسی به معانی کثیرو مهم و سخت و انبوه و بسیار و